<

 

Στις 10 Ιανουαρίου 2002, ημερομηνία κατά την οποία η Μαρία Φαραντούρη με τον Γιάννη Βακαρέλη παρουσίαζαν έργα του Μίκη Θεοδωράκη στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, η εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ δημοσίευσε με περικοπές ένα κείμενο του συνθέτη, που εδώ το παραθέτουμε ολόκληρο, με τίτλο:

Η ΦΑΡΑΝΤΟΥΡΗ ΚΑΙ ΤΑ ΕΜΒΑΤΗΡΙΑ

  

01.Texts

Rizzi Mylène, "Divine" στο Galerie (Revue Culturelle et Pédagogique), Τόμος 18, Νο 2, Differdange, 2000.

Τριμηνιαία έκδοση με πολιτιστικά θέματα και κριτικές σχετικές με εκθέσεις, συναυλίες και πολιτιστικά γεγονότα που γίνονται στο Λουξεμβούργο. Η M.Rizzi είναι καθηγήτρια Αγγλικών και αρθρογραφεί σε εφημερίδες και περιοδικά.

 Απόσπασμα:
Έπεσε το θέατρο! Μετά από μισή ζωή αφοσιωμένης θαυμάστριας, δεν περίμενα ότι η Μαρία Φαραντούρη θα με άφηνε εντελώς άπνοη και άφωνη, αλλά πολύ γοητευτικά διδάχτηκα το αντίθετο στο Ettelbrück στις 14 Οκτωβρίου του 2000.
Για την κορύφωση και τη δυναμικά ηχηρή απόγνωση του «Δρόμοι παλιοί» εισέπραξε αυθόρμητα “μπράβο”, ενώ ο τρόμος  του «Άσματος Ασμάτων» σε σκίζει στα δυο, όπως ακριβώς και πριν από, περίπου, 30 χρόνια. Όσο προχωρούσε η βραδυά, τόσο πιο ηχηρά εκδηλωτικό γινόταν το κοινό. Η Μαρία Φαραντούρη μετέδιδε τέλεια αρμονία ανάμεσα σ’ εκείνη και τους μουσικούς της και ανάμεσα σ’ εκείνη και το κοινό. Με φειδωλές ματιές και χειρονομίες δημιούργησε μια ανταποδοτική ζεστασιά και συναισθηματική ταύτιση και απολαμβάναμε χωρίς αιδώ την ακτινοβολία της προσωπικότητάς της και τη γενναιοδωρία της.
Η απαλή πληρότητα της ώριμης φωνής της αναδεικνυόταν κολακευτικά από την ακουστική του νέου θεάτρου. Κάποιες στιγμές οι δυνατές ερμηνείες της ήταν εντελώς οδυνηρά πανέμορφες και το συνεπαρμένο κοινό της ξέσπαγε σε βροντώδη χειροκροτήματα πάλι και πάλι. Οι θαυμαστές της φαίνεται ότι δονούνταν πιο έντονα από ποτέ με τα τραγούδια της και απολάμβαναν την ερμηνεία της, που ήταν ευαίσθητη, βαθειά και εντελώς διαφορετική απ’ ό,τι ήταν χρόνια πριν. Της Μαρίας της δόθηκε η φωνή και το απίστευτο χάρισμα και τα συνδυάζει με αδιάλειπτη σεμνότητα, ζεστασιά και καθαρή φιλικότητα. Και ακαταμάχητη, συγκινητική ειλικρίνεια.

02.Texts

Rizzi Mylène, "Jewels in my Ears" στο Galerie (Revue Culturelle et Pédagogique), Τόμος 15, Νο 4, Differdange, 1997.

Απόσπασμα:

Αν παραποιήσω την περιγραφή του Frank McCourt για την πρώτη ανάγνωσή του στον Σαίξπηρ, θα ήθελα να προσαρμόσω τα λόγια του στην τελευταία ακρόασή μου της Μαρίας Φαραντούρη: «Δεν ξέρω τι σημαίνει και δεν μ’ ενδιαφέρει, διότι είναι Φαραντούρη και είναι σαν να έχω κοσμήματα στ’ αυτιά μου...»
Μετά από μια απουσία τριών ετών η θεϊκή Μαρία ήρθε στο Mondorf και, ναι, ακόμη κατορθώνει να φέρνει σε νεανικό ενθουσιασμό ακόμη και τους πιο παλιούς και βέβαιους θαυμαστές της. 

Ενημέρωση 
Ακρόαση
Αναζήτηση

All rights reserved
Copyright Maria Farantouri © 2012

Supervisor: Maria Hadzara
Powered by SiMiO